Czasem, gdy siedzimy z kimś w gabinecie i słyszę: „Robię wszystko, jak mi kazano, ale to nie działa”, zapala mi się w głowie czerwona lampka. Trzeźwienie, które jest jak dobrze skrojony garnitur – dopasowane do człowieka, jego historii, jego ran i jego tempa – nagle zaczyna przypominać mundurek. Taki sam dla wszystkich. Sztywny, duszący, jakby…
Znasz to uczucie, kiedy chcesz po prostu odpocząć, ale zamiast tego zaczynasz analizować, czy w ogóle masz do tego prawo? Albo gdy jesteś głodny emocjonalnie, ale pierwsze co robisz, to mówisz sobie: „przesadzasz, inni mają gorzej”? Z perspektywy terapeuty, który od kilkunastu lat prowadzi osoby w trzeźwieniu, widzę jedno niepokojące zjawisko: wielu ludzi w procesie…
Nie musisz być gotowa. Wystarczy, że przestaniesz się chować. Mam na imię Ewa i przez wiele lat byłam mistrzynią pozorów. Kiedy ktoś pytał, jak się czuję, odpowiadałam „dobrze”. Zawsze dobrze. Nawet kiedy wieczorem wymiotowałam po cichu w łazience, a rano układałam włosy z precyzją, jakby to one miały za mnie udźwignąć cały dzień. Nawet kiedy…
Czasem przychodzą do mnie pacjenci i mówią: „Panie Pawle, ja już naprawdę chcę być trzeźwy”. I kiedy słyszę to zdanie po raz pierwszy, nie kiwam od razu głową. Bo nauczyłem się, że to „chcę” bywa różne. Czasem to słowo-pancerz, czasem słowo-kajdany. Czasem to prawdziwe pragnienie, ale często to po prostu głos lęku, wstydu, presji społecznej,…
Cześć, może opowiem Ci historię, której nie zapomnę. Nie dlatego, że była dramatyczna. Ale dlatego, że w jednej rozmowie wydarzyło się wszystko, co najważniejsze w terapii uzależnienia. A może i w relacji w ogóle. Miał na imię Michał. Wszedł do gabinetu spóźniony. Pachniał benzyną i stresem. W jednej ręce trzymał kluczyki, w drugiej pognieciony formularz…
Czasem pojawia się nagle, jak fala. Czasem sączy się powoli – jakby coś pod skórą, jakby echo dawnej melodii, której nie chcesz już nucić, a jednak ją znasz. Głód. To jedno z najbardziej niezrozumianych doświadczeń w procesie zdrowienia. I jedno z najbardziej demonizowanych. Z perspektywy terapeuty wiem jedno: nie da się przejść przez trzeźwienie bez…
Nie musisz wierzyć, że będzie dobrze – wystarczy, że przestaniesz wierzyć, że tak jak teraz musi już być zawsze. Mam na imię Darek. Mam 45 lat i od piętnastu lat jestem trzeźwy. Ani razu nie wróciłem do picia, ani do narkotyków. Ale nie dlatego, że jestem jakiś szczególnie silny. Przeciwnie – miałem swoje dno głębsze…
(Cisza, tylko cichy oddech na początku. Jakby Tomek zbierał się do mówienia.) Dzisiaj… coś się stało. Coś, co trudno mi nawet do końca opisać. Na zajęciach dostaliśmy zadanie – przeczytać list od bliskiej osoby. Nie byle jaki list. List o tym, jak wyglądało życie z nami w trakcie picia. Jak naprawdę wyglądało. (Wdech. Krótkie milczenie.)…
Cześć.Dziś zabiorę Cię w podróż nieco inną niż zwykle. Nie będzie o statystykach, nie będzie o schematach.Będzie o człowieczeństwie. O kruchości. O tym, że ci, którzy trzymają dla innych latarkę w ciemności… czasem sami potykają się o własne kamienie. Z perspektywy terapeuty, który od kilkunastu lat siedzi po tej stronie stołu, wiem jedno: uzależnienie nie…
Myślałam, że życie się skończyło, a ono po prostu czekało, aż się obudzę. Mam na imię Agata, mam 65 lat i od ośmiu lat jestem trzeźwa. Bez zapicia, bez „małych wyjątków”, bez kombinowania. Ale zanim tu dotarłam, musiałam przejść przez swoje własne piekło. W tej historii nie będzie dramatycznych scen wyjętych jak z hollywoodzkich filmów….
